ក្នុងអត្ថបទនេះនឹងពន្យល់អំពីរបៀបវាយអក្សរខ្មែរយូនីកូដតាម
របៀបរបបត្រឹមត្រូវ ព្រោះខ្ញុំសង្កេតឃើញថា មានគេហទំព័រ
និងប្លកខ្មែរជាច្រើនដែលមិនបានគោរពក្បួនខ្នាតក្នុងការវាយអក្សរ
ខ្មែរទេ គឺវាយដោយមិនផ្អែកលើវចនានុក្រម
ដោយផ្អែកការចំណាំពាក្យខ្មែរតាមលទ្ធភាពរបស់អ្នកសរសេររៀងៗខ្លួន។
ដែលជាហេតុឧស្សាហ៍សរសេរខុសពាក្យ និង មិនដឹងថាខ្លួនសរសេរខុស
ជាពិសេសគឺសរសេរខុសពាក្យពិបាកៗដែលមិនសូវបានសរសេរ។
តើលោកអ្នកចង់កាត់បន្ថយការសរសេរអក្សរខ្មែរខុសច្រើនដែលឬទេ?
ចំពោះអក្សរអង់គ្លេស
មានវិធីតែមួយគត់
ដើម្បីដឹងថាពាក្យដែលអ្នកបានវាយខុសឬត្រូវគឺត្រូវពឹងផ្នែកលើ
កូនកម្មវិធីត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធ
ដែលនៅក្នុងកម្មវិធីផ្សេងៗដែលអ្នកប្រើប្រាស់។ ចំពោះភាសាអង់គ្លេស
គេតែងតែឃើញមាន កូនកម្មវិធីត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធភាសាអង់គ្លេស
មកជាមួយស្រាប់ក្នុងកម្មវិធីដែលអាចវាយអត្ថបទបាន ដូចជា MS Word,
Photoshop, CorelDraw... ជាដើម ដើម្បីធ្វើអោយការសរសេរបានត្រឹមត្រូវ
និងប្រាប់អោយដឹងនៅពេលយើងសរសេរខុស
បើសិនលោកអ្នកសរសេរអត្ថបទអង់គ្លេសនៅក្នុងកម្មវិធីណាមួយដែលគ្មាន
មុខងារ ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធ ដូចជា Notepad
នោះលោកអ្នកប្រាកដជាសរសេរខុសពាក្យខ្លះៗដោយជៀសមិនរួច។
ចំពោះអក្សរខ្មែរ
ចំពោះអក្សរខ្មែរយើងវិញ កាលពីជំនាន់មិនទាន់មានយូនីកូដខ្មែរ
ខ្មែរយើងគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីសរសេរអត្ថបទដោយពឹងផ្អែកលើការ
ចេះចាំពាក្យរៀងៗខ្លួនទេ
អ្នកដែលចេះអក្សរខ្មែរបានជ្រៅជ្រះអាចសរសេរដោយមានកំហុសតិច
ចំពោះអ្នកដែលមិនសូវចេះចាំពាក្យខ្មែរប្រាកដជាសរសេរខុសច្រើន
ហើយប្រាកដជាត្រូវបើវចនានុក្រមដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ជាមិនខាន។
តែមកដល់ជំនាន់ប្រើយូនីកូដខ្មែរនេះវិញ
ខ្មែរយើងលែងភ័យខ្លាចវាយអត្ថបទខុសច្រើនដូចមុន
និងមិនចាំបាច់បើកវចនានុក្រមដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ទៀតឡើយ ព្រោះយើងមាន
កូនកម្មវិធីត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ ដែលជាមធ្យោបាយតែមួយគត់
មិនខុសពីរបៀបវាយភាសាអង់គ្លេសនោះទេ។
ឧបករណ៍ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធ
គឺជាកញ្ចប់ពាក្យដែលមានក្នុងវចនានុក្រមរបស់ភាសានិមួយៗ
ដែលប្រើសម្រាប់បង្ហាញ់ប្រាប់អ្នកវាយអត្ថបទអោយបានដឹងថា
ពាក្យដែលគេបាននិងកំពុងវាយខុសឬត្រូវ
ដោយមានជាបន្ទាត់ទឹករលកពណ៌ក្រហម នៅពីក្រោមពាក្យដែលសរសេរខុស
(ពាក្យដែលគ្នាក្នុងវចនានុក្រម) នោះ។
ជាតិសាសន៍និមួយៗត្រូវតែពឹងផ្អែកលើ
ឧបករណ៍ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធ ជាដាច់ខាត
ព្រោះគ្មានអ្នកណាគេអាចសរសេរត្រូវគ្រប់ពាក្យនោះទេ
ហើយបើទោះជាចេះសរសេរគ្រប់ពាក្យក៏មិនប្រាកដថាអាចដឹងថាខ្លួន
បានសរសេរខុសពាក្យ ដែលខ្លួនចេះសរសេរដែរ។
ខ្ញុំសូមចែកការសរសេរអក្សរខ្មែរយូនីកូដ ជាពីប្រភេទគឺ ការសរសេរជាលក្ខណៈ Offline និង ការសរសេរជាលក្ខណៈ Online ៖
ការសរសេរជាលក្ខណៈ Offline
គឺជាការសរសេរក្នុងកម្មវិធីដែលមិនប្រើអ៊ីនធឺណិត មានដូចជា
កម្មវិធីការិយាល័យ ជាដើម។ ហើយកម្មវិធី Offline
ដែលមានលទ្ធភាពអាចត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរបាន គឺ
- OpenOffice :
ជាកម្មវិធីការិយាល័យប្រើដោយមិនគិតប្រាក់ ដែលក្រុម KhmerOS
យកមកបកប្រែបញ្ចូលម៉ឺនុយជាភាសាខ្មែរ និងបន្ថែមកូនកម្មវិធី
ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ (តែជាជំនាន់ចាស់)។ ទាញយក OpenOffice ជាភាសាខ្មែរ (ជំនាន់ 3.2)
- LibreOffice :
គឺជាកម្មវិធីការិយាល័យជំនាន់ថ្មីប្រើដោយមិនគិតប្រាក់
និងពេញនិយម និងមានអាចត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរបាន
ដោយបន្ថែមកូនកម្មវិធី ដែលបង្កើតឡើងដោយ
សមាគមសៀវភៅឈានមុខនៅកម្ពុជា។
- ទាញយកកម្មវិធី LibreOffice ជំនាន់ចុងក្រោមបំផុត
- ទាញយកកូនកម្មវិធីបន្ថែម "ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ" (ដែលមានកន្ទុយជា *.oxt)
របៀបដំឡើង ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ អោយកម្មវិធី LibreOffice
- ចុចបើកកម្មវិធី
LibriOffice ណាមួយដូចជា Writer, Calc ឬ Impress មួយណាក៏បាន។
- ចុចលើ
Tools >> Extension Manager...
- នោះលោកអ្នកនឹងឃើញផ្ទាំង
Extension Manager ។
- សូមចុចប៊ូតុង Add... ហើយចូលទៅទីតាំងឯកសារ oxt ដើម្បីបញ្ចូល និងធ្វើតាមការបញ្ជាក់របស់កម្មវិធី LibreOffice។
- សូមប្រាកដថាលោកអ្នកបានបើកមុខងារ
"ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធ" ជាទូទៅវាតែងតែបើក (សូមមើលរូបខាងក្រោម)
- សាកល្បងវាយពាក្យខ្មែរ នោះអ្នកនឹងឃើញលទ្ធផលប្រហែលរូបខាងក្រោម
ប្រសិនបើអ្នកវាយពាក្យខុស នោះកម្មវិធី LibreOffice នឹងបញ្ជាក់ប្រាប់លោកអ្នកដោយបង្ហាញ
"បន្ទាត់ទឹករលកពណ៌ក្រហម" នៅខាងក្រោមពាក្យខុស (ពាក្យដែលគ្មានក្នុងវចនានុក្រមខ្មែរ)
ការសរសេរជាលក្ខណៈ Online
មានន័យថា អ្នកកំពុងសរសេរក្នុងកម្មវិធីបើកអ៊ីនធឺណិតដូចជា
Browser ជាដើម។ មកដល់ពេលនេះ (2012)
កម្មវិធីរុករកអ៊ីនធឺណិតដែលមានកូនកម្មវិធីបន្ថែម
ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ បានគឺមានតែ Firefox តែមួយគត់។
ក្នុងពេលនេះដែរ Firefox បានបកប្រែម៉ឺនុយជាភាសាខ្មែរ 100%
រួចរាល់អស់ហើយ ហើយមាន ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ មកស្រាប់។
តែបើ Firefox របស់លោកអ្នកមិនទាន់មានទេ សូមដំឡើងវា។
- ទាញយក Firefox ជាភាសាខ្មែរ ដែលមានស្រាប់ ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ។
- ទាញយកកម្មវិធីបន្ថែម ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ សម្រាប់ Firefox
របៀបប្រើប្រាស់ ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ ក្នុង Firefox
- បើកមើល Firefox ថាតើមានកូនកម្មវិធី
ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ ហើយឬទៅ ដោយចូលទៅចុចលើប៊ូតុង
Firefox >> កម្មវិធីបន្ថែម
បើមានរួចហើយមិនចាំបាច់បញ្ចូលទៀតទេ តែបើមិនទាន់មានសូមបញ្ចូល (ការបញ្ចូលគឺងាយស្រួលណាស់)
- ត្រូវបើកអោយ Firefox ត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ ដោយចុចកណ្ដុរស្ដាំលើអត្ថបទ ធីកយក
ពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ និង ជ្រើសយកត្រង់កន្លែង
ភាសា >> ខ្មែរ (កម្ពុជា)។
- សាកល្បងវាយពាក្យខ្មែរ ក្នុងគេហទំព័រណាមួយ ដូចជា
ក្នុងប្រអប់បញ្ចេញមតិ ក្នុង Facebook ជាដើម
នោះអ្នកនឹងឃើញលទ្ធផលប្រហែលរូបខាងក្រោម
ប្រសិនបើអ្នកវាយពាក្យខុស នោះកម្មវិធី Firefox នឹងបញ្ជាក់ប្រាប់លោកអ្នកដោយបង្ហាញ
"បន្ទាត់ទឹករលកពណ៌ក្រហម" នៅខាងក្រោមពាក្យខុស (ពាក្យដែលគ្មានក្នុងវចនានុក្រមខ្មែរ)។
សង្ឃឹមថាការពន្យល់របស់ខ្ញុំ ធ្វើអោយលោកអ្នកដឹង
ហើយអនុវត្តតាមបាន នៅពេលលោកអ្នកសរសេរអក្សរខ្មែរយូនីកូដ ,
បើមានកន្លែងណាមិនយល់អាចសួរបាន។
ស្វែងយល់បន្ថែមទៀតអំពីរបៀបវាយយូនីកូដខ្មែរ៖
លោកអ្នកប្រាកដជាស្គាល់យូនីកូដខ្មែរជាអ្វី!
យូនីកូដគឺជាគ្រោងការណ៍បម្លែងកូដជាអក្សរសកលសម្រាប់វាយអក្សរ
និងអត្ថបទដែលកំណត់នូវវិធីជាក់លាក់នៃការបម្លែងកូដ
ប្រើបានច្រើនភាសា ដែលអាចផ្លាស់ប្ដូរទិន្នន័យអត្ថបទ ជាអន្តរជាតិ និង
បង្កើតមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ផ្នែកទន់ជាសកល។
យូនីកូដមិនមែនគ្រាន់តែជាពុម្ពអក្សរបន្ថែមមួយទៀតនោះទេ
តែជាខ្នាតគំរូអន្តរជាតិថ្មីមួយសម្រាប់ភាសាខ្មែរ
និងសម្រាប់រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា។
កុំព្យូទ័រទូទាំងពិភពលោកនឹងយល់ភាសាខ្មែរ
ពេលប្រើពុម្ពអក្សរយូនីកូដខ្មែរ។
គ្រប់ពុម្ពអក្សរយូនីកូដទាំងអស់មានការបម្លែងកូដដូចៗគ្នា មានន័យថា
ពេលដែលអត្ថបទមួយត្រូវបានវាយជាពុម្ពអក្សរយូនីកូដ
នោះវាអាចត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរទៅជាពុម្ពអក្សរយូនីកូដផ្សេងៗទៀតបាន
ហើយអត្ថបទនោះនឹងនៅរក្សាទ្រង់ទ្រាយយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ឧទាហរណ៍
អត្ថបទដែលវាយជាអក្សរ KhmerOS System
នឹងត្រូវមើលឃើញដោយម៉ាស៊ីនដទៃដែលមិនមានពុម្ពអក្សរ KhmerOS System
តែមានយូនីកូដ។
ដូច្នេះខ្មែរយូនីកូដគឺជាពុម្ពអក្សរស្តង់ដាររបស់ខ្មែរក្នុងពេលនេះ
និងអនាគត ហើយក៏ប្រហែលជាគ្មានអ្វីមកជំនួសឬកែប្រែទៀតទេ។
សារប្រយោជន៍របស់យូនីកូដខ្មែរ និងអនាគត៖
- ជាអក្សរស្តង់ដាររបស់ជាតិខ្មែរ កុំព្យូទ័រផ្សេងៗអាចមើលយល់អក្សរខ្មែរដោយមានយូនីកូដ។
- ងាយស្រួលវាយបានលឿន ដោយសារមានគ្រាប់ចុច "ដាក់ជើង"។
- ធ្វើអោយកុំព្យូទ័រស្គាល់ពាក្យខ្មែរ ដោយសារការប្រើ "ចន្លោះមិនឃើញ"។
- អាចអោយគេបង្កើតកម្មវិធីបកប្រែភាសាបរទេសមកភាសាខ្មែរបាន។
អំពីចន្លោះមិនឃើញ (ZWSP)
ពាក្យក្នុងភាសាខ្មែរត្រូវបានវាយបន្តបន្ទាប់គ្នា
និងខណ្ឌចែកគ្នាដោយសញ្ញាវណ្ណយុត្តណាមួយ (
សញ្ញាវណ្ណយុត្តខ្មែរមានដូចជា ។ / ៕ / ៖ / ៗ / ៙ / ៚) និង
(វណ្ណយុត្តឡាតាំងដែលប្រើក្នុងភាសាខ្មែរមាន ! / ? / " / . ) ។
កម្មវិធីវាយបញ្ចូលអត្ថបទ កម្មវិធីរុករកអ៊ីនធឺណិត
និងកម្មវិធីដទៃទៀតដែលមានទ្រង់ទ្រាយជាអត្ថបទ
ចាំបាច់ត្រូវដឹងពីកន្លែងដែលត្រូវបំបែកប្រយោគនិមួយៗដើម្បីចុះ
បន្ទាត់ថ្មី។ ក្នុងភាសាលោកខាងលិច ដែលប្រើ "ចន្លោះ" (ខ្មែរហៅថា
ដកឃ្លា / អង់គ្លេសហៅថា Space) ប្រាកដជាមិនមានបញ្ហាឡើយ
ប៉ុន្តែក្នុងភាសាខ្មែរ
កម្មវិធីទាំងអស់នោះមិនបានដឹងពីកន្លែងដែលត្រូវបញ្ចប់ពាក្យ និង
ត្រូវចុះបន្ទាត់ថ្មីឡើយ។
ឧទាហរណ៍៖ គេឃើញក្នុងកាសែតភាគច្រើននៅកម្ពុជា
ការចុះបន្ទាត់ត្រូវធ្វើឡើងដោយដៃ (គឺប្រើ Space)។
អ្នកសរសេរត្រូវគណនាថា
តើពាក្យបន្ទាប់នោះអាចដាក់ក្នុងបន្ទាត់ជាមួយគ្នាបានឬអត់?
បន្ទាប់មកពួកគេនឹងធ្វើការលើបន្ទាត់នោះដោយដៃ។
ក្នុងទំព័របណ្ដាញមិនអាចប្រើមធ្យោបាយនេះបានទេ
ព្រោះទ្រង់ទ្រាយទំព័រត្រូវបានពឹងផ្អែកទៅលើទំហំនៃបង្អួចរបស់
កម្មវិធីរុករកលើកុំព្យូទ័រអ្នកប្រើ និង
ទៅលើគុណភាពបង្ហាញរបស់អេក្រង់។
ដំណោះស្រាយសម្រាប់បញ្ហានេះគឺត្រូវបញ្ចូលចន្លោះមើលមិនឃើញ
រវាងពាក្យទាំងនោះដែលចន្លោះនោះជាចន្លោះប្រើគ្រាន់តែសម្រាប់ខណ្ឌ
ចែកពីពាក្យមួយទៅពាក្យមួយទៀត
និងដើម្បីឲ្យកម្មវិធីទាំងនោះដឹងពីកន្លែងដែលត្រូវចុះបន្ទាត់
ប៉ុណ្ណោះ ដូចនេះយើងមិនអាចមើលឃើញគម្លាតរវាងពាក្យនោះទេ។
តួអក្សរនេះត្រូវបានហៅថា "ចន្លោះមិនឃើញ"
ហើយវាគឺជាតួអក្សរដែលប្រើញឹកញាប់បំផុតក្នុងអត្ថបទ
(ក្នុងការចុចគ្រាប់ចុច 100 មានចន្លោះមិនឃើញប្រហែល 16 ចន្លោះ)
ដូច្នេះទើបយើងសម្រេចដាក់គ្រាប់ចុចដែលប្រើជាងគេនេះលើគ្រាប់ចុច
ដែលងាយចុចបំផុតនោះគឺ Spacebar។ គ្រប់ពេលដែលអ្នកចុចចន្លោះមិនឃើញ
នោះអ្នកនឹងបញ្ចូលចន្លោះបំបែកមួយ។ ប្រសិនបើអ្នកចុចចន្លោះមិនឃើញ
spacebar ( ដោយមិនបានចុចគ្រាប់ចុចផ្សេងទៀត)
នោះតួអក្សរដែលបានបញ្ចូលទៅក្នុងអត្ថបទ
គឺជាចន្លោះមួយដែលមើលមិនឃើញ។
ប្រសិនបើអ្នកចង់វាយ ដកឃ្លា អ្នកត្រូវចុចគ្រាប់ចុច "ប្ដូរ" (គឺ Shift) ផ្សំជាមួយគ្រាប់ចុច "ចន្លោះមិនឃើញ" (គឺ Space)។
សរុបមក ក្នុងភាសាអង់គ្លេសគេដកឃ្លាពីពាក្យមួយទៅពាក្យមួយ
ដើម្បីដឹងថាពាក្យណាជាពាក្យណាហើយប្រើសញ្ញា "."
ដើម្បីបញ្ចប់ឃ្លាក្នុងវេយ្យាករណ៍។
តែភាសាខ្មែរគេសរសេរជាប់គ្នាពីពាក្យមួយទៅពាក្យមួយ
ហើយសញ្ញាដកឃ្លាគេប្រើសម្រាប់បង្អង់ក្នុងការអានថាត្រូវឈប់ដក
ដង្ហើមសិននៅកន្លែងណាមួយក្នុង ឃ្លា ក្នុងនោះដែរគេប្រើសញ្ញាខណ្ឌ
"។" ដើម្បីបញ្ចប់ឃ្លាក្នុងវេយ្យាករណ៍។ ដូច្នេះ "ចន្លោះមិនឃើញ"
ប្រើសម្រាប់ផ្ដាច់ពាក្យពីមួយទៅមួយក្នុងភាសាខ្មែរក្នុងគោលបំណង
អោយកុំព្យូទ័រអាចចុះបន្ទាត់ដោយស្វ័យប្រវត្ត
និងអាចដឹងពាក្យខុសឬត្រូវតាមរយៈកម្មវិធីត្រួតពិនិត្យ
អក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ , ដកឃ្លាគ្រាន់តែសម្រាប់បញ្ជាក់ពាក្យ
ឬក៏ទុកសម្រាប់អ្នកអានដើម្បីឈប់ដកដង្ហើម ,
ហើយសញ្ញាខណ្ឌសម្រាប់បញ្ចប់សេចក្ដីរបស់ឃ្លានិមួយៗ។
សារប្រយោជន៍របស់ចន្លោះមិនឃើញ ៖
- ធ្វើឲ្យការចុះបន្ទាត់របស់ពាក្យបានដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
- ស្គាល់ពាក្យខ្មែរ ធ្វើឲ្យកុំព្យូទ័រដឹងថាអ្នកសរសេរខុសឬត្រូវ ដោយផ្នែកលើកម្មវិធីត្រួតពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធខ្មែរ។
- គេអាចបង្កើតកម្មវិធីបកប្រែអត្ថបទពីខ្មែរទៅបរទេសបាន ដោយសារកុំព្យូទ័រស្គាល់ពាក្យខ្មែរ (ចន្លោះមិនឃើញ) ។
តើអ្នកស្គាល់និងចេះប្រើ "ចន្លោះភ្ជាប់" (Nonbreakable Space) ដែលឬទេ?
ជាទូទៅ មិនថានៅក្នុងភាសាណាជាភាសាណានោះទេ
ចាំបាច់ត្រូវតែមានព្យាង្គ ពាក្យ ឃ្លា ប្រយោគ។
ការរួមផ្សំនៃសមាសភាគទាំងនេះបានត្រឹមត្រូវ
នឹងបង្កើតបានជាកថាខណ្ឌនៃអត្ថបទ មួយដ៏មានអត្ថន័យ និង ខ្លឹមសារ។
កត្តាសំខាន់គឺយើងត្រូវដឹងថា តើព្យាង្គ ពាក្យ ឃ្លា និង ប្រយោគ
មានលក្ខណៈខុសគ្នាត្រង់ណា? ហើយគេសម្គាល់វាបានដោយសារអ្វី?
យើងសង្ឃឹមថា
អ្នកពិតជាបានដឹងហើយតាមរយៈការសិក្សាវេយ្យាករណ៍ខ្មែរ។
ត្រង់ចំណុចនេះ យើងសូមសង្កត់ធ្ងន់ ទៅលើតែប្រយោគតែប៉ុណ្ណោះ។
ប្រយោគគឺជាបន្សំពាក្យដែលមានន័យគ្រប់គ្រាន់ ហើយអាចស្គាល់បាន
និង បញ្ចប់ដោយសញ្ញាវណ្ណយុត្តណាមួយដូចជា (។ ? ! ….) ដោយខានមិនបាន។
ដូចគ្នានេះដែរ ចំពោះភាសាលោកខាងលិច
ក៏មានការបញ្ចប់ដោយសញ្ញាណាមួយដែរ តែខុសគ្នាត្រង់ថា រវាងពាក្យ
និងសញ្ញាទាំងនោះគឺពុំមានគម្លាតឡើយ ដូចនេះ
បង្កលក្ខណៈងាយស្រួលដល់អ្នកវាយអត្ថបទ
ដោយពុំមានការធ្លាក់តែសញ្ញាមួយណានោះតែឯងមកបន្ទាត់ថ្មីឡើយ។
ដោយឡែក ចំពោះភាសាខ្មែរ ដោយគោរពតាមក្បួនវេយ្យាករណ៍ ក្នុងការសរសេរ
រវាងប្រយោគមួយទៅប្រយោគមួយ ត្រូវតែខណ្ឌគ្នា
ដោយសញ្ញាវណ្ណយុត្តណាមួយ
ហើយពាក្យដែលនៅអមសញ្ញានោះត្រូវធ្វើការដកឃ្លា។ ការនេះ
ធ្វើឲ្យមានលក្ខណៈពិបាកខ្លះដល់អ្នកវាយអត្ថបទ
ព្រោះនៅពេលដែលសញ្ញាវណ្ណយុត្តនោះ ស្ថិតនៅចុងកថាខណ្ឌ
បើកាលណាអ្នកដកឃ្លា
នោះបណ្ដាលឲ្យសញ្ញានៅធ្លាក់មកនៅលើបន្ទាត់ថ្មីតែឯង
ជាហេតុនាំឲ្យអត្ថបទរបស់យើងបាត់បង់នូវសោភណភាព។
ដើម្បីជៀសវាងនូវបញ្ហានេះ ក្នុងប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ យើងបានបង្កើតនូវ
គ្រាប់ចុចពិសេស ដែលមានឈ្មោះថា "ចន្លោះភ្ជាប់"។
ចន្លោះភ្ជាប់គឺជាបន្សំនៃគ្រាប់ចុច ឆ្លាស់ (Alt (Gr)) និង
គ្រាប់ចុចចន្លោះមិនឃើញ (Space)។
រូបមន្ត ៖ ពាក្យ + គ្រាប់ចុចឆ្លាស់ + គ្រាប់ចុចចន្លោះមិនឃើញ + សញ្ញាវណ្ណយុត្ត
ការបន្ថែមចន្លោះភ្ជាប់រវាងពាក្យ និង សញ្ញាវណ្ណយុត្តនេះមានន័យថា
អ្នកនៅតែអាចមើលឃើញចន្លោះរវាងពាក្យ និង សញ្ញានោះជាធម្មតា
តែបង្កប់នូវលក្ខណៈពិសេស ដោយវាជួយភ្ជាប់ពាក្យនិង
សញ្ញានោះឲ្យនៅជាប់គ្នា ប្រសិនបើធ្លាក់
គឺត្រូវធ្លាក់ទាំងពាក្យដែលនៅជាប់វាមកផងដែរ
មិនអាចធ្លាក់សញ្ញាតែឯងនោះទេ។ ចន្លោះភ្ជាប់នេះ
ក៏អាចប្រើជាមួយតួអក្សរផ្សេង ក្រៅពីសញ្ញាវណ្ណវត្តដែរ
ហើយវានៅរក្សាលក្ខណៈដើម គឺ ដកឃ្លាតែមិនចុះបន្ទាត់នៅចុងបន្ទាត់៕
ឯកសារយោង :
- របៀបវាយយូនីកូដខ្មែរ ដែលមានមកជាមួយ khmer Unicode 2.0.1
- បន្ថែមវចនានុក្រមពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធពាក្យខ្មែរ នៅក្នុងកម្មវិធី LibreOffice
